در باب آقا
منظور این نکته که پتانسیل های زیادی داره. مثلا الان نگاه می کردم . ایران از نظر تولید کتاب در دنیا رتبه ششم رو داره. دری وری هم داره. خب همه جا دارن. بعد تصور کن که این همه هم مساله سانسور داریم. نه فقط این. مردم فرهنگ مآبی داریم به خدا. میزان های دیگری هم می شود جست و دید که الان حسش نیست.
آدم دلش می گیره. با خودش میگه رفتیم ایران بریم بیت. با آقا صحبت کنیم. اینجوری که می ری بغل دستش دوزانو بعد نماز می شینی و میگی آقا، آقا، شما قبول داری مملکت خوبی داریم؟ شما بیخیال شو. بزار هرکی هرچی دلش می خواد چاپ کنه. مردم دارن زجر می بینن به امام. وا کن آقا جان وا کن. به خدا ثواب داره ها. شما دنیاتم نجات دادی این جوری. درد داره. قابل درکه. بلی شما درست میگی. بلی. نخیر. بلی شما درست می فرماین. بلی. ولی خب تموم میشه. شما خودت وا کن. نزار مردم بیریزن اینجا واکنن. خداشاهده شما آبروتم حفظ میشه.
آقا آقا
پاشو
برچسبها: افسردگی مزمن, ایران, تخیل
posted by mojtaba @
۱۸:۵۵
Comments: 0
